[ April 16, 2008 ] پازلي با يک قطعه گمشده !

هموطن-تغييرات فناوري به اندازه اي سريع رخ مي دهد که برخي مواقع تصور و درک آنها مشکل است . اين تحولات فزاينده در شرکت هاي تجاري و موسسات تحقيقاتي رقم مي خورد و آنها براي عقب نماندن از موج شتابنده اي که خود موجد آن هستند ،شبانه روز کار مي کنند تا براي بقاي خود در عالم رقابت به هدايت جريان توسعه فناوري هاي نوين بپردازند و يک قدم جلوتر از ساير رقبا باشند.

سرعت اين تحولات در صنعت تلفن همراه که بتازگي 35 سالگي خود را جشن گرفته ، به اندازه اي زياد است که به هيچ عنوان با تحولات فناوري هاي اواسط قرن بيستم مانند تلويزيون هاي رنگي قابل مقايسه نيست .
صنعت تلفن همراه از حدود يک دهه پيش به اين سو ، با چنان شتابي در حال رشد و توسعه است که بي اغراق مي توان گفت ؛ پيش بيني آنچه که در حال وقوع است براي کارشناسان و خالقان اين فناوري نيز ممکن نبود.
گوشي هاي موبايل از يک سو و فناوري شبکه هاي تلفن همراه از سوي ديگر روز به روز در حال تغيير و تحول هستند و اين تغييرات را صرفا شرکت ها و اپراتورهايي رقم مي زنند که خواسته يا ناخواسته در جريان رقابت بسيار فشرده بازار تلفن همراه قرار گرفته اند.
سازندگان گوشي براي جلب نظر هرچه بيشتر متقاضيان موبايل ، اين دستگاه هاي کوچک را به ابزارهايي چند منظوره تبديل کرده اند که و هم اکنون با همکاري اپراتورها در حال تبديل کردن آن به تلويزيون نيز هستند .
خلق پديده موبايل TV و دهها فناوري کوچک و بزرگ ديگر در متن شبکه هاي تلفن همراه ، روياهايي هستند که اين روزها به مدد رقابت تجاري به واقعيت مي پيوندند و تا عرصه هايي غير قابل تصور پيش مي روند.
اين ، بزرگترين و مهمترين نتيجه بازارهاي آزاد و رقابتي در حوزه فناوري است که نويد دهنده ايجاد فرصت هاي شغلي و اقتصادي جديد و همچنين افزايش سطح رفاه و بهبود شرايط زندگي براي شهروندان هزاره سومي است .
چيزي که به نظر مي رسد ، بزرگترين قطعه گمشده در پازلي است که مجموعه صنعت تلفن همراه کشورمان را تشکيل مي دهد و به دليل ساختار اقتصادي متمرکز دولت هنوز پيدا نشده ودر جاي خود قرار نگرفته است . به همين دليل هم اپراتورهاي تلفن همراه و شرکت ها و موسسات فعال در اين حوزه، بي نياز از رقابت واقعي براي کسب سهم بيشتري از بازار پر رونق و سودآور اين صنعت ،استفاده از رانت و قدرت را بر خلاقيت و نوآوري ترجيح مي دهند و بر همين اساس هم آنچه که در عالم واقع رشد مي کند، مفاهيم کيفي در صنعت تلفن همراه ايران نيست ، بلکه قدرت و ثروت شرکت هايي است که به شکل مستقيم يا غير مستقيم در دايره تمرکز اقتصادي دولت قرار دارند.
آنچه مسلم است در چنين بازاري مفهوم رشد با آنچه که در دنياي اطراف ما مي گذرد تفاوت بسيار زيادي دارد و کوچکترين سهمي از عوايد آن نيز نصيب صاحبان اصلي بازار ، يعني مشترکان تلفن همراه نمي شود .