[ February 18, 2008 ] در اجراي طرح شبكه علمي ضعيف عمل مي‌شود

به گفته‌ سرپرست تيم طراحي شبكه‌ علمي‌ كشور به دليل نبودن آرشيو در ايران، براي پژوهش به دستاورد‌هاي علمي‌ اروپا و آمريكا دسترسي داريم اما از تحقيقات داخلي بي‌اطلاعيم كه اين نشانه‌اي از ضعف مديريت علمي‌ كشور است.
سياوش خرسندي عضو هيات‌علمي‌ دانشگاه صنعتي اميركبير در گفت‌وگو با ايسنا گفت: شبكه‌ علمي‌ در دنيا شبكه‌اي است كه ارتباط رايانه‌يي بين مراكز علمي، پژوهشي و دانشگاهي را برقرار مي‌كند و اداره و مديريت اين شبكه به وسيله كنسرسيومي‌ صورت مي‌گيرد كه از مجموعه بهره‌گيرندگان و كاربران اين شبكه تشكيل مي‌شود اما ويژگي اصلي شبكه علمي‌ نسبت به شبكه‌هاي ديگر اين است كه خصوصي نبوده اما عمومي‌ ولي غير انتفاعي است.

وي در ادامه با بيان اينكه مراكزي كه ماهيت پژوهشي، تحقيقاتي و آموزشي دارند نظير دانشگاه‌ها مي‌توانند به شبكه‌ي علمي‌ كشور متصل شوند زيرا كاربرد تجاري و منفعت‌جويانه ندارند، افزود: كاربردهاي الكترونيكي نسل جديد بسيار متنوع شده‌اند و مراكز پژوهشي و آموزشي هم از اين نوع كاربرد‌ها بي‌نياز نيستند.

او افزود: پردازش‌هاي سرعت بالا به صورت توزيع شده، آزمايشگاه مجازي، آموزش از راه دور و برگزاري كنفرانس‌هاي مجازي بحث‌هايي است كه اگر روي شبكه‌ علمي‌ زيرساخت مناسبي براي آن وجود داشته باشد مي‌تواند اجرايي شود.

خرسندي اظهار كرد: اشكال عمده‌اي كه بر شبكه‌هاي اينترنتي كه تاكنون در كشور وجود داشته وارد است، طراحي آن‌ها بر مبناي ارتباطات اينترنتي است، در حالي كه ما اگر از شبكه‌ علمي‌ كشور صحبت مي‌كنيم ارتباطات داخل كشوري براي ما مطرح است.

اوادامه داد: از آنجا كه هزينه‌ پهناي باند و برقراري ارتباطات اينترنتي در ايران نسبت به ديگر نقاط دنيا بالاتر است، قطعا وجود شبكه‌اي علمي‌ و بي‌نياز از اتصال به اينترنت مي‌تواند در دسترسي سريع و ارزان‌تر دانشجويان، اساتيد و پژوهشگران داخلي به منابع علمي‌ راهگشا باشد.

وي با بيان اين كه شبكه‌ علمي‌ كه وزارت ارتباطات در حال اجراي آن است، سال گذشته طراحي شده, گفت: متاسفانه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات در مقام اجرا هيچ مشاركتي از دانشگاه‌ها نگرفته است و اين نگراني وجود دارد كه حتي اگر سرمايه‌گذاري زيادي هم روي آن صورت بگيرد و اين زيرساخت به وجود بيايد كاربرد‌هاي لازم روي اين شبكه استفاده نشده و به كار گرفته نشود زيرا دانشگاه‌ها در نگهداري، استفاده و پيكربندي اين شبكه درگير نشده‌اند.

اين استاد دانشگاه شبكه‌ علمي‌ را داراي دو لايه خواند و عنوان كرد:‌ شبكه‌ علمي‌ يك لايه محتوا و كاربرد و يك لايه زيرساخت و سرويس‌دهي دارد كه هر دو لازم و ملزوم يكديگرند. در حال حاضر سرمايه‌گذاري در لايه زيرساخت صورت مي‌گيرد، بدون اين كه معلوم باشد سرويس‌هاي لازم روي آن فعال خواهند شد يا نه؟

او ادامه داد: از آنجا كه دانشگاه‌ها در ايجاد زيرساخت‌ها مشاركت ندارند، برنامه‌ريزي به شكل قوي هم براي توليد محتوا نخواهند داشت و اين باعث مي‌شود كه استفاده از تجهيزات زيرساختي در نهايت همان اتصال به اينترنت باشد.

وي ايجاد مراكز داده لازم را نيازمند همت جمعي مسوولان خواند و تصريح كرد: در اجراي طرح شبكه علمي‌ كشور در خصوص مديريت دسترسي به منابع علمي‌ بسيار ضعيف عمل مي‌شود. به طور مثال مقالات علمي‌ تنها يك يا دو سال آن هم به صورت چكيده در سايت‌ها وجود دارد و بعد از آن هيچ آرشيوي براي دسترسي به آن‌ها كه نتايج فعاليت‌هاي علمي‌ و پژوهشي كشور ما هستند، وجود ندارد.

او در پايان تاكيد كرد: يكي از اهداف ايجاد شبكه علمي‌، اتصال اختصاصي به شبكه‌هاي علمي‌ دنيا است كه در شبكه علمي‌ در نظر گرفته شده است؛ با لينك اختصاصي به شبكه ژيان كه بزرگ‌ترين شبكه‌ علمي‌ دنيا است متصل مي‌شويم كه اين امر باعث توسعه‌ ارتباطات علمي‌ كشور با ديگر مراكز علمي‌ جهان خواهد شد.